Nyons – Agde

2 juni

Cap d'Agde

Na een paar aangename dagen in Olive City rijden we via Orange richting Middellandse Zee. Het doel is Sete. We waren daar vorig jaar ook in een aangenaam hotel aan de kust. Beiden hebben we het zelfde hotel voor ogen. Het is via een TomTom POI (point of interest) te programmeren dus dat kan niet missen. Wie schetst onze verbazing dat we midden in het zeer drukke centrum van Sete uitkomen! Geen boulevard in zicht en parkeerplaatsen ho maar. Daarom maar wat rond gereden en vervolgens door naar Cap d’Agde, 20 km verderop. Daar een puik hotelletje gevonden en toen maar eens gaan kijken wat er te beleven is. Bij le vieux port niet veel maar bij die andere haven des te meer. Het is goed te zien dat hier in de Franse zomer heel veel vakantiegangers komen. Het stikt er van de eettentjes en idem van de bootjes, jachten en ander drijvend materieel. En ook nu al lopen er aardig wat mensen rond. Helemaal aan de westkant van de haven heerst toch enige rust. Wij vinden er een genoeglijk restaurantje met een geheel eigen muziekrepertoire. Eindelijk eens geen muzak. Het **-hotel voldoet aan de verwachtingen en de kamer is lekker koel. Het enge minpunt(je) is een slecht (lees: niet) functionerend Wi-Fi netwerk. Dat het gratis is, verzoet het gemis niet. Daarom zal dit blog wat later het licht zien. Morgen door naar Jeanne’s nichten+ in Castello d’Empuries aan de Costa Brava (t.o. Rosas).

Nog een keertje Nyons

Le Pont Roman, de bouw begon in 1340

Langzamerhand zijn we doende weer mentaal afscheid te nemen van Nyons. Vanmiddag een laatste lunch bij Le Petit Square genoten. Bij tripadvisor.com is te zien hoe we over die gelegenheid denken. Van harte aanbevolen dus. Vanavond tegen betaling bij de lokale Vietnamees te gast geweest. Zo'n man weet nog wat service is. Wanneer alleen ik een tussengerecht bestel, komt hij met een apart bordje pour Madame aan. Die moet natuurlijk ook even proeven. Na een demonstratie eetstokje-worstelen van de man wiens ouders waarschijnlijk aan de slag bij Dien Bien Phoe ontsnapt zijn, doen we ons tegoed aan superbe Vietnamese spring rolls, de moeder aller loempia's. 's Mans potje sambal is niet meer. Jeanne krijgt nog een overheerlijke mango aangesmeerd en ik doe het met een portie lychee. Na achterlating van een luttele bijdrage aan de verdere ontwikkeling van de Vietnamese minderheid in Nyons, gaan wij huiswaarts.
De ochtend hebben wij doorgebracht bij een uit de 14e/15e eeuw stammende Romeinse brug, gelegen in de buitenwijken van Nyons. Als je de foto goed beschouwd is het een fenomenaal bouwwerk waar nog dag in, dag uit auto's overheen rijden.
Morgen weer op pad richting Middellandse Zee.

Ook in het donker is Nyons nog mooi

Nyons

Op het gevaar af vervelend te worden, het was hier weer boven de 30 graden. Celsius wel te verstaan. Naar verluid komt er ook in Nederland een hittegolf aan. Maar, belangrijker nog, zondag is hier ook een beetje marktdag. Niet zo massaal als op donderdag maar toch. We slaan dan onze jaarvoorraad zeep (Savon de Marseille) in en Jeanne nog een paar blouses die ze echt niet kon laten hangen. Ook het bekende aardewerk uit Crestet wordt hier ruim aangeboden.
's Middags beleefde ik mijn finest hour. We zochten een parkje op om daar in de schaduw wat bij te komen van lunch en warmte. We kwamen terecht aan de rand van een jeu de boules-baan. Daar werd ik uitgenodigd door een Frans, op André Hazes gelijkend heerschap, om mee te doen. Na enig beleefd tegenstribbelen, je wilt die Fransen niet meteen een minderwaardigheidscomplex bezorgen, heb ik hem zijn zin gegeven. Het zal niet verbazen dat ik uiteindelijk de beste Hollander van het gezelschap bleek te zijn.

Peter geheel rechts

Jeanne heeft geprobeerd e.e.a. met haar telefoon te vereeuwigen maar dat blijken toch wat vage plaatjes geworden te zijn. Voor het nageslacht laat ik er hier toch maar eentje zien.
's Avonds bij het diner van een lekkere rosé uit Vinsobres genoten. Ooit waren wij daar met onze Amstelveense achterburen incl. Pascal en Thierry op de Camping Domaine du Sagittaire. Mooie tijden waren dat. De eigenaar van ons etablissement vanavond zal het daarom niet erg vinden dat we de roséverpakking ter herinnering hebben meegenomen.
A demain.

Valence - Nyons

Bernard Thevenet (l) en Eddy Merckx, Tour 1975

Van Valence (zeker voor herhaling vatbaar) binnendoor naar Nyons in de Drome, het is minder dan 100 km. De lucht is blauw, de temperatuur hoog (32 gr.) en onze kamer in hotel Colombet klaar. Dit is nog zo'n ouderwets, degelijk familiehotel gerund door de familie Thevenet. Of het familie van Bernard T. is weet ik niet. Bernard was ooit een gevierd tourrenner. Maar in ieder geval ligt er nog echt briefpapier van het hotel op de kamer, dat zie je nog maar zelden.
In Nyons lijkt het of de tijd heeft stilgestaan. Zo te zien is er weinig veranderd in het stadje. De eigenaar van ons vaste lunchrestaurantje is er ook nog steeds. Jeanne constateert dat hij nog immer dezelfde broek aan heeft... Je moet er maar oog voor hebben.
We blijven hier drie nachten, even uitpuffen van alle vermoeienissen. Of er alle dagen wat te schrijven valt, jullie zien het wel. Of niet.

De Eygues bij/in Nyons

Lons-le-Saunier - Valence

Place d'Université, Valence incl. Jeanne

Vanuit Lons eerst naar Orgelet waar we .lang geleden ook wel verbleven. Het hotel is er nog maar de naam is inmiddels gewijzigd; Le Vieux Pressoir is niet meer. Wel zou het fraaie uitzicht op het Lac de Vouglans er nog moeten zijn maar helaas, de parkeerplaats met het fraaie uitzicht werd in beslag genomen door een horde wegwerkers. Doorrijden dus maar. Een eindje verderop ligt de giga-stuwdam, de Barrage de Vouglans. Maar die is niet half zo spectaculair.
Via fraai landschap en een stukje autoroute (A43/A48/A49) komen we uiteindelijk in Valence. En we hebben weer geluk. Ook dit Rhonestadje heeft een fraai, oud centrum dat best de moeite waard is om gezellig doorheen te wandelen. De temperatuur is inmiddels tot voor ons ongekende waarden gestegen: 28 graden! Tot onze verrassing toch een paar spetters regen gehad en een klap onweer. Maar vanavond, ondanks een beetje dreiging, lekker buiten gegeten.
Morgen door naar de olijvenhoofdstad van de wereld. Zo noemen de inwoners van Nyons de stad tenminste.

Epinal - Lons-le-Saunier

Lons-le-Saunier

Hedenochtend in Epinal ook een blauwe hemel maar toch nog wat frisjes: 17 graden. Zonder nou echt te weten waar we vandaag willen eindigen, de weg naar Besancon ingeslagen. Blauwe luchten en naarmate we verder zuidwaarts komen, stijgt de temperatuur. Besancon ziet er naar onze smaak niet heel gezellig uit, althans niet het gedeelte waar wij binnen rijden. Daarom na een korte wandeling door naar Lons-le-Saunier. Lang geleden zijn we daar wel eens geweest maar daar herinner ik me niets meer van. Volgens Jeanne is dat niet zo lang geleden geweest dus daarom mijn vakantieboekje er maar op nageslagen. En inderdaad, in 2013 waren we ook hier, op 30 mei. Een ernstig geval van verdringing dus. Jeanne wist zich zelfs te herinneren dat het toen pokkenweer was. Ook dat klopte, in het boekje staat 13 graden genoteerd en nu hebben we er 21! En wat we dit jaar ook hebben, is een markt en geen kleintje ook. Jeanne blij en ik de Spaanse vlag rijker, de buren in Toren 2/3 en in het bejaardenhuis kunnen weer een nieuwe vlag tegemoet zien.
Lons is best een aardig stadje met een vrolijk centre ville. De lokale wijn uit de Jura is niet geheel mijn smaak maar de lokale kaasfondue, we zitten in de Comté, is er niet minder om.
Het plan is om morgen via Orgelet verder naar het zuiden te trekken. Vlak bij Orgelet heb je een schitterend uitzicht over een paar meren en die willen we nog wel weer een keertje zien. Tot morgen dus.

Maastricht - Epinal

Epinal Centre

Was je ooit in Epinal? Wij niet maar nu wel. Altijd gedacht dat de Moezel alleen maar in Duitsland stroomde maar hier is ie ook ruim aanwezig en niet zo zuinig ook. Maar laten we bij het begin beginnen. Van Maasticht via Luik (waar is die rondweg toch gebleven?) naar Luxemburg. Daar is de euro 95 welgeteld € 1,266/liter. Al zou ik maar een liter nodig hebben, dan nog ...
Daarna Metz en Nancy en zo'n 80 km verder doemt Epinal op. Echt een leuk stadje. Omdat we redelijk vroeg zijn weten we nog net een hotelkamer te bemachtigen. Morgen begint het Festival des Imaginaires en dat schijnt hotelkamers te vreten! Maar wij zitten prettig in het oude centrum, in hotel La Basilique. Het heeft slechts twee sterren maar het terras en vele restaurantjes behoren tot de belendende percelen, Je hoort ons dus niet klagen. Voor de kenners is op bijgaande foto Jeanne te onderscheiden, mogelijk schuil gaand achter een glas Chardonnay. Maar dat kan van mij geweest zijn.
's Avonds genoten van een heerlijke choucroute. De Vogezen zijn per slot van rekening deel van de Elzas en voor de lokale zuurkool mogen ze mij altijd wakker maken.

Basilique de Saint-Maurice

Wanneer je in hotel La Basilique slaapt ontkom je natuurlijk niet aan een bezoek aan de die basiliek. En in al z'n eenvoud is het een fraaie kerk. Basiliek van Saint-Maurice heet ie voluit. Hoe men in de 16e eeuw die gewelven heeft gebouwd, indrukwekkend!

Morgen verder zuidwaarts, waar we zullen eindigen is nog onduidelijk. Hopelijk houden de blauwe luchten en de aangename temperaturen van Epinal ons gezelschap. Tot morgen, Wi-Fi dienende.