Sepia Saturday 763 - Military Music

 Although the prompt picture shows a Beatle-like group of boys (in the sixties?), my contribution this week goes back. The album I referred to in my previous post shows photos made during the mobilization in Holland during the 1939/1940 period. The photographer was Karel Morren, my mother's life companion from the sixties. He served in an infantry regiment. His unit was transferred from The Hague to Arkel, a small village in the eastern part of South Holland, one of the twelve Dutch provinces. Karel was a troop sergeant. I doubt whether he was involved in any fights during the early days of the war. Most pictures show him during kitchen-related activities. The image below puts him amidst cooks. Karel is the man with the spectacles in the back row. Judging by the looks on their faces, the war was still far away.

The kitchen staff in The Hague in the 2nd half of 1939

Apparently, the regiment also had musicians in its ranks. They are shown below. I believe they are trumpeters but I am not a connoisseur. So I stand to be corrected (thank you, Mike!).  

A pre-war version of 'Blowing in the wind' maybe?

The sound of trumpets...

A musical welcome upon arrival in Arkel
In the background probably the river Linge

To demonstrate that military life did not consist of eating and playing music only, below the regiment howitzers.

The horse-drawn 10.5 cm/4 inch howitzers

Unfortunately, I don't know the exact unit Karel served in. For that, I have to go to the National Archive in The Hague. There I can have a look at Karels military records. But I suspect he served in the 28th Battalion Veld 6. That unit was part of an infantry regiment. Whether the military orchestra was part of that regiment as well, I don't know either. Whenever I find out, I'll let you know. In the meantime, have a look at the Sepia Saturday site for more musical intermezzos. 

Sepia Saturday - A Military Dad

When my paternal grandparents celebrated their 25th wedding anniversary on August 15, 1938, my father added to the festivities by making an overview of their life so far. He did this by preparing a roll made of linen about 10 yards long and 5 inches wide. Then he attached family pictures and self made drawings to it. I would imagine that he presented his parents with a kind of This is your life. 

Part of the linen roll with highlights of my grandparents' marriage.

Mathematicians among you will have already calculated that my grandparents were married in 1913, just before the start of WW1. Although The Netherlands remained neutral during this war, its army was in a mobilized state during the four years the war lasted. The mobilization officially started on August 1, 1914 and included my granddad Andreas Miebies (1883- The Hague -1957). Two days later his first son, my father, was born. During their wedding anniversary 24 years later, my father made an artist impression of this memorable event.

Johannes Cornelis Miebies seated on the knee of his father Andreas.

The drawing shows my grandmother Lena Bakker (Heenvliet, 1880 - The Hague, 1959) sound asleep and probably exhausted after the delivery of a baby boy able to sit up so soon after the happy occurrence.  Please also note grandfathers' rifle and uniform on the bedside chair. 
We are now coming close to the Sepia Saturday theme of this week. It is a heroic looking group of soldiers wearing sabers and caps resembling those of bellhops. 

It is my good fortune that my father included a similar picture in his This is your life for his parents. So now I can show you my grandfather in the King's armor. 

Grandfather Andreas (to the very right) and his military pals
during his mobilization.

I have been trying to find out in which part of the military he served but so far in vain. The one thing that strikes me in this photo is the large variety of uniforms. And contrary to this weeks Sepia Saturday picture, on this photograph the mustaches are a minority. My grandfather displays the most evident one. Knowing Andreas lived in The Hague and assuming that he stayed there during his mobilization, I think this photo was taken in the dunes near The Hague. 

For more uniforms, caps, helmets, mustaches and heroism, have a look at the Sepia Saturday site. It is managed this week by Kat Mortensen, a lady with military genes.

Update Oct. 16, 2012: Among many other particulars the Dutch Army Museum informed me that my grandfathers rank was sergeant and that he was the section commander of this 47th infantry battalion Jagers (Hunters).
In Dutch the detailed information received reads as follows:

De foto is genomen na maart 1916, toen werd de kepie (pet) ingevoerd in het leger. De in het midden staande en de liggende persoon dragen deze kepie.
Het is een sectie van het bataljon Landweer - Infanterie (Jagers No. 47) met als standplaats Den Haag. Er waren 44 districten en 2 batajons grenadiers (3 en 32) en 2 jagerbataljons (36 en 47) Op de hoofden draagt men de sjako M 1865 met de groene bol van de Jagers, twee sjako's model 1912, waarvan men de emblemen ( een lauwerkrans met daarin een hoorn) heeft afgehaald (om beter te kunnen camoufleren). Het is ook mogelijk dat ze in die tijd niet meer geleverd werden aan eenheden die de kepie kregen. De platte pet behoorde bij het uniform van 1912, een grijsgroen uniform met groene jagers kraag en mouwopslagen. De persoon links draagt de jas die ingevoerd werd in 1905 en gedragen werd tot 1912. De jassen met twee rijen knopen werden gedragen van 1865 tot 1905. Allen zijn bewapend met het geweer M.95. De twee onderofficieren, sergeanten van de Jagers met de kepies, zijn de instructeurs van het regiment Jagers. Uw grootvader was, als sergeant, de sectie-commandant.

Wachtmeester

V.l.n.r. A.J. Schregel-van der Salm, B.P.A. Schregel,
J.H. de Langen en J.C. Miebies,
waarschijnlijk tijdens de mobilisatie

Het klinkt misschien vreemd maar over mijn vader weet ik niet zo bijster veel. Ik heb hem niet bewust gekend en hij mij nauwelijks dus alles wat ik weet is op z’n best uit de tweede hand. Een onder-werp waar ik tot voor kort helemaal niets van wist, heeft betrekking op zijn militaire dienstplicht. Omdat er een paar foto’s van hem zijn in uniform (zie de foto van mijn vader te paard  en de foto hiernaast) wist ik wel dàt hij in dienst was geweest maar waar en wanneer...

Via twitter werd ik geatten-deerd op het bestaan van een afdeling Semi-Statische Archiefdiensten (wat moet ik me daar nou toch bij voorstellen??) van het Ministerie van Defensie te Kerkrade. Daar zouden ze van elke militair nog gegevens hebben. Dus die heren maar aangeschreven, en met succes. Op 19-10-2011 stuurden ze on-derstaande brief met de zogenoemde ‘staat van dienst’ van mijn vader. Z’n hele militaire carrière op één A4-tje. Niet dat alles nu meteen duidelijk is geworden is maar je hebt tenminste iets!

Laten we bij het begin beginnen, hij is als gewoon dienstplichtige in Den Haag opgekomen bij de Landmacht als deel van de lichting 1934 (er was toen maar één lichting per jaar). Z’n legernummer was 14.08.03.030 en hij werd geplaatst bij het 2e Regiment Onbereden Veldartillerie, waarschijnlijk in Den Haag. Dat was op 17-9-1934, hij was toen net 20 jaar oud. Dat ‘onbe-reden’ slaat waarschijnlijk op het gegeven dat de kanonnen van dit regiment gemotoriseerd werden voortbewogen en niet (meer) met paardentractie. Er zijn rapporten dat men hiervoor Fordson landbouwtractoren gebruikte maar dat die te licht waren. Wanneer er echt getrokken moest worden, sloegen ze achterover…

Brief Min. van Defensie 19-10-2011

Te eniger tijd is hij aangewezen voor de opleiding tot onderofficier. Op 17-1-1935 wordt hij bevorderd tot korporaal titulair en een maand later tot korpo-raal. Dat ‘titulair’ betekent dat hij nog in opleiding is en ook de bijbehorende financiën nog niet ontvangt. Dat zal sowieso niet veel geweest zijn want de soldij van een dienstplichtige bedroeg in de 30-er jaren rond de f 2,00 (ong. € 0,90) per week.

‘Wat goed is, komt snel’ zegt men en op 18 april wordt hij wachtmeester titulair. Verrassend kort daarop (16-6-1935) gaat hij al met groot verlof. Hij is dan slechts negen maanden in dienst geweest. Toch is dat, door de oplei-ding tot onderofficier, nog 3½ maand langer dan voor een diensplichtig sol-daat. Maar dat neemt niet weg dat hij een maand na afzwaaien tot wacht-meester, ‘wmr’ in het militaire jargon, wordt bevorderd.

Van 10 mei t/m 3 juni 1938 komt hij terug in dienst, ik neem aan voor her-halingsoefeningen.

Door de crisis rond Polen besluit de Nederlandse regering om op 28-8-1939 het leger te mobiliseren. Mijn vader meldt zich de dag daarna en wordt overgeplaatst naar de 1e Batterij, 1e Afdeeling, 16e Regiment Artillerie (1-I-16 RA). In de meidagen van 1940 belandde I-16 RA in Elst om van daaruit de Grebbeberg te bestoken maar al eerder, op 30-10-1939 was de wmr Miebies ‘in onderhoud gesteld bij de subsistenten compagnie Depotbataljon Grenadiers’. Pardon?? Het was kennelijk (in die dagen?) zo dat militairen werden overgeplaatst naar korpsen waartoe zij niet behoorden. En die mili-tairen vormden dan een z.g. subsistenten eenheid.

Voor zover ik heb kunnen nagaan was er een depotcompagnie Grenadiers op vliegveld Ockenburg gestationeerd. Of dat dezelfde compagnie was die in de ochtend van de eerste oorlogsdag 10 mei 1940, naar Wassenaar werd gedirigeerd, heb ik niet kunnen vaststellen.

Het Depotbataljon Grenadiers bestond uit vier compagnieën en welke van die vier nou de subsistenten compagnie was?? De genoemde compagnieën hebben beide (?) aan gevechtshandelingen deelgenomen maar ik heb nooit gehoord dat mijn vader daarbij betrokken is geweest.

In ieder geval vindt op 14 mei de capitulatie plaats en op 7-6-1940 wordt mijn vader groot verlof verleend.

Uittreksel Register van Overlijden J.C. Miebies

De ‘staat van dienst’ eindigt met de mededeling dat J.C. Miebies is overleden op 13-4-1943! Voorlopig neem ik aan dat het een tikfout is want hij is welis-waar op die datum maar wel twee jaar later overleden. Maar ik zal het toch nog eens navragen, want hoe/waarom men in Kerkrade niet zijn huwelijks-datum maar wel zijn overlijdensdatum weet, dat begrijp ik niet helemaal.

Afijn, toch weer wat duidelijkheid maar tegelijkertijd ook nog een paar vragen voor mijn moeder.