 |
| Sinterklaasgedicht van Piet Miebies (Den Haag 1924 - Uitgeest 2001) |
Sinterklaasvierende families hebben vaak zo hun eigen tradities. Bij de een ligt de nadruk op het maken van surprises, bij de ander meer op het maken van gedichten.
Surprises variëren van ingepakte cadeautjes tot ingenieuze contrapties die het woord 'surprise' meer dan verdienen. In onze familie zochten wij het in het dichterlijke. Dat zijn niet noodzakelijkerwijs mooie, lieve mededelingen op rijm, nee, ik zou het eerder kleundichten willen noemen. De ontvanger van het presentje werd, voordat hij tot uitpakken mocht overgaan, eerst geconfronteerd met zijn handel en wandel van het afgelopen jaar. Overbodig te melden dat zulks in krachtige en onthullende termen geschiedde. Het gebruik van grove taal was sommige familieleden helaas niet vreemd.
Na deze boetedoening mocht er dan uitgepakt worden.
Gelukkig maakten niet alle familieleden zich schuldig aan het maken van rijmen vol met vuige en lasterlijke taal. Een hele kleine groep, waartoe ik mij mocht rekenen, produceerde poëzie van hoog niveau. Ook mijn oom Piet, hij is helaas niet meer onder ons, behoorde tot dat selecte gezelschap. Hij kon rijmen als de beste. Daarnaast excelleerde hij in het maken van onzinnige rijmen. Nicht Evelien diende als zijn jaarlijks weerkerende bron van inspiratie voor gedichten in dit genre. Veelal had het weinig met 5 december van doen. Maar door de aanwezigheid van de handtekening van de Sint weten we ook vandaag nog dat het hier om een Sinterklaasgedicht moet gaan. De tekst zet ik hieronder.
Waar ambachtelijke normen
En kunstgevoel elkaar ontmoeten,
Daar huppelen subtiele vormen
In het rond op kousenvoeten.
Het uitbundig liefdesleven
Tussen kunst en noeste vlijt
Heeft ons opnieuw een vrucht gegeven
Die uitstijgt boven vorm en tijd.
Dit heeft de wereld iets te zeggen,
In eigen stijl, in eigen taal.
Maar vraag mij niet dit uit te leggen,
Want ach, wij zijn toch allemaal
Slechts gastarbeiders in de verte
Van het onbegrepen "hoe?",
Eten worteltjes of erwten
En Zondags tutti frutti toe,
Waarin de edele vrucht verschraald is
Tot een weeë, zoete brij,
Waar elke pit al uitgehaald is
Door de consumptiemaatschappij.
Proletariers aller landen
Stelt U eensgezind te weer
Op dat het heilig vuur blijft branden,
En eet geen tutti frutti meer.
Het leven gaat niet over rozen,
Wij moeten hard er tegen aan.
Maar wie het goede heeft gekozen,
Die kan de voorwas overslaan.
Summary
 |
| Sinterklaas in Amsterdam |
The Dutch Santa is called Sinterklaas or Saint Nicholas. His birthday is on December 6 and the celebration takes place on Sinterklaasavond or Saint Nicholas Eve. He is known as the friend of all children. Up till approx. 5 or 6 years old children firmly believe in his existence. Zwarte Piet (Black Pete) is the assistant of Sinterklaas. He drops all their presents in the chimney during nighttime so that the children find their gifts in the morning near the fireplace.
Traditionally the grown ups in the family draw lots and buy (a little) something. The present is either packed in an appropriate but surprising way or people produce a rhyme. Usually the rhyme is somewhat critical about the recipients behavior during the past year. In our family another genre was practised. My uncle Piet was a star in producing nonsensical poems. One of those is reflected above. I am afraid that I am unable to provide you with a translation that does justice to the original text. So you have to believe me when I say it is absurd.
Photo credit: http://www.iamexpat.nl
