Sarlat-Guéret

Vlak voordat we hedenochtend uit Sarlat vertrokken, mochten we nog getuige zijn van een Franse wijze van parkeren. De lokale wijn (uit Bergerac) smaakt dan ook prima.

Parkeren op z'n Frans in Sarlat

Het weer vandaag is niet geweldig. Veel grijs, af en toe een bui en gemiddeld zo'n 15 gr. C. De reis voert via Brive-la-Gaillarde en Tulle door de Correze. Mooi, glooiend landschap en mooie wegen. We hebben al heel wat km's door Frankrijk gereden maar dit gebied is nieuw voor ons. Een deel van Treignac, een stadje en route, wordt geafficheerd als cité médiévale maar dat is waarschijnlijk meer om toeristen te trekken dan dat er veel middeleeuws te zien is. Overigens waren wij de enige toeristen. Dus mocht u van plan zijn er voor om te rijden...

Waar je, zij het in beperkte mate, beter wel voor om kunt rijden, is om te tanken bij Leclerc. € 1,52/ltr is in onze ogen een koopje. Elders betaal je zeker € 0,10-0,20 cent meer. En de cremant bij deze hyper-AH is zeker een aanrader. Zonder de rosé-variant hoef ik bij dochterlief niet aan te komen.

€ 1,52/ltr.

Uiteindelijk de dag beëindigd in Guérat, dept. Creuse. Het stadje is geheel nieuw voor ons. Misschien omdat het maandag is maar het aantal open restaurants is er op de vingers van één vinger te tellen. Maar voor haar kamerbewoners maakt ons hotel (Auclair) voor weinig geld een zeer smakelijk diner klaar. Weinig keus maar van goede kwaliteit! Zo houden we toch een goede herinnering aan Guérat.

Morgen verder naar...

Wordt vervolgd.

Vieux Boucau-Sarlat

Niet alle dagen bestaan uit de auto 60 km verderop parkeren, soms moet er ook serieus gewerkt worden. Zoals vandaag. Het weer was naadje, voor de eerste keer deze vakantie moesten de ruitenwissers aan. Op weeronline.nl kreeg Vx Boucau vandaag een 4, dus alle reden om ons hotel en de Engels sprekende eigenaar (en ik gewoon in het Frans antwoorden natuurlijk) au revoir te wensen. Bijna 300 km verderop vonden we tegen 15.30 uur een parkeerplaats in de Dordogne, in Sarlat. Een hotel vinden was nog niet zo eenvoudig. Het gaat hier kennelijk nog zo goed dat twee hotels  zich konden permiteren een briefje op de  deur te plakken dat op zondag de  receptie pas om 17.00 uur open gaat. Dus of de geachte gasten tot die tijd maar even rondjes wilden lopen. Nou, ik dacht van niet. Na even zoeken bleek hotel Le Renoir niet zo moeilijk te doen. Dus daar zit ik nu dit blog te tikken. Straks nog even kijken in welke richting we morgen gaan rijden. En dat hoort u dus nog.

Doorkijkje in Sarlat

Wordt vervolgd.