De Panne - Castricum

Over zo'n laatste etappe valt weinig bijzonders te melden. Vermeldenswaard is alleen dat de route via de Liefkenshoektunnel nog steeds niet echt staat aangegeven. Voor de mensen die in Antwerpen immer vastlopen in de Kennedytunnel, overweeg eens om noord van Antwerpen richting Rotterdam/A4 te gaan. Je neemt dan de N49 via Zelzate. Het probleem is de juiste afslag te vinden. Probeer Rotterdam aan te houden via de R2. Ook druk maar geen files. Voor beide tunnels moet wel tol betaald worden (€ 6,00) maar dat is het vermijden van de Kennedytunnel meer dan waard. Tom-tom geeft de Liefkenshoektunnel wel aan, zoek in de gemeente Lillo.
Wanneer we Castricum binnenrijden zijn we op de kop af 30 dagen weggeweest, een record. Wel zo'n 100 km minder gereden dan vorig jaar. Binnen(zeer)kort volgt de traditionele samenvatting van deze vakantie. Ter herinnering aan al het fraais dat we zagen, hieronder nog een plaatje van de kust bij Nervi (Genua).

Nervi on the Golfo di Genova coast

Nervi - San Donato

Omdat het betalen voor ons diner op de 16e was mislukt (de credit card-verbinding was er niet of deed het niet of zoiets), zijn we eerst de 17e naar ons restaurant teruggegaan om onze schulden te voldoen. Gelukkig kan je in Italië nog gewoon bij een restaurant weggaan zonder te betalen (of af te wassen). Daarna nog wat van het uitzicht vanaf de boulevard genoten.

Vervolgens de rijk van tunnels voorziene E80 richting Livorno opgegaan. Op aangeven van Jan niet via Florence gereden (druk) maar de E80 aangehouden totdat we vlak voor Livorno de Fi-Pi-Li kruisen. Dat is de weg die Firenze, Pisa en Livorno verbindt. Via de afslag Ginestra Fiorentina komen we dan op de weg richting Siena en is de afslag naar San Donato snel gevonden. Italië telt vele San Donato's, daarom kent deze de toevoeging 'in Poggio'. Daarna zijn we snel waar we zijn willen en lonkt het zwembad. Een extra prettig idee nu de thermometer op 30 staat.

's Avonds kunnen we zelf weer constateren dat de pizza's nergens dunner zijn dan hier.
Con i nostri saluti.

Fréjus - Nervi

Hoewel de autoroute/autostrada van Fréjus naar onze eindbestemming, zeker niet oninteressant is, kan je maar beter je ogen op de weg houden. Veel bochten, veel tunnels en ook veel Fransen/Italianen die, net als veel mensen in Nederland, geen idee meer hebben dat er tegenwoordig ook richtingaanwijzers in auto's zitten. Vanaf de laatste aire in Frankrijk, heb je een mooi, zij het wat wazig (warmte) uitzicht op Monaco.
Het is rustig op de weg en omstreeks 13.30 uur parkeren we bij het hotel in Nervi. Ooit was dit een vissersdorpje maar dat is inmiddels opgeslokt door grote buurman Genua. Vanuit onze hotelkamer hebben een fraai uitzicht op de omgeving.

Een deel van Nervi

Ons hotel ligt op 100 meter van de zee en, de waarheid gebiedt dit te melden, op iets minder meters van het treinstation. Maar je hoort ze nauwelijks, echt waar.

Nervi, geen strand, toch mooi

Voor vanavond hebben we al een restaurantje uitgezocht met vue mer, zoals dat (niet hier) heet. Dus in het onwaarschijnlijke geval dat het eten niet smaakt, genieten we toch van het uitzicht.
Tussen alle bedrijven door zien we nog wat flarden WK-voetbal, o.a. dat IJsland de Argentijnen op 1-1 houdt. Het wordt een interessant toernooi maar, zoals gezegd, het heeft dezer dagen niet onze primaire belangstelling. Onder het gebeier van de belendende kerk, ja ook dat nog, bereiden wij ons voor op de laatste etappe, morgen naar San Donato in Poggio.
Ciao!