Sepia Saturday - Looking back

The big question this week is, why is the gentleman in the foreground turning around, what does he see and is there a beginning of a surprised look visible in his face? I am happy to let you know that I am in a position to answer all these questions and more. How come you ask. Well, it so happens that I met the driver of the truck. The man looked vaguely familiar to me. He insisted on telling me what he had seen in his rearview mirror. He admitted that of course he also had to watch the road ahead and that his rear view was partially blocked by the passenger behind him. But that didn't stop him from noticing a few remarkable things. Frankly, I admire him for his ability to even see minor details while he must have seen those only very briefly. But that is what makes an excellent driver. So when I spoke to the trucker, he said that the first thing he saw was a farmstead. 

Farmstead "Brielzicht" located on the Zandweg, Rozenburg

From his description of the farm I was almost certain that it was the farm that belonged to the grandparents of my maternal grandmother. Their names were Arij Barendregt (1836-1911) and Meinsje Qualm (ca 1839-1894). Rozenburg was an island near Rotterdam. It does no longer exist. The (is)land was needed for the many extensions of the port.

Ber Schregel (l) and my father Johannes Cornelis Miebies

The next situation he described was that of two men on their bikes. It looked like they were going on a camping holiday by bike. The men resembled my father and his friend and colleague Ber Schregel. They both worked for the Ministry of the Interior in The Hague. I believe they are seen here bicycling in the street where my grandparents lived, the Mispelstraat in The Hague. My guess is that it is 1938 or 1939, just prior to WW2.
But there was no end to my surprise.

F.l.t.r. my brother, my mother and my 1st cousin Marijke

My mysterious friend now told me he saw a charming lady walking with two kids in the The Hague Appelstraat. His guess was that it was 1953. His description of the lady was so detailed, that I immediately recognized my mother Johanna Huberta Miebies-de Langen.
Hardly recovered from my surprise, my eye witness winked at me and said he also remembered a sepia spectacle.

An unknown company at an unknown location with my
maternal grandparents in the blue circle

Despite the fact that he gave a very detailed explanation of what he saw, it did not ring a bell. But just when I was about to give up, he told me of this couple in the blue circle. His description was so precise that my maternal grandparents immediately appeared in my mind. Obviously they were part of a travel group some time before WW2. But where? I don't know.
"Speaking of travel", my spokesman said, "the last thing I saw in my rearview mirror, was an aeroplane trying to make an emergency landing. But funny enough it stayed in the air", he said with a smile. 

One of the first air crashes

My mind wandered away to a collection of old airplane pictures that I have. Two of my KLM colleagues saved some 3,000 photo's from the Copenhagen dustmen. And this was one of them. I looked up to my truck driver to explain my connection with this picture. But there was no one to talk to, he had disappeared in thin air. Had I been dreaming? Who was this person? Why did he look so familiar? Why did all these pictures have a connection with my family? Coincidence? Suddenly a shiver ran down my spine. 
And I don't even believe in ghosts...

For more spiritual experiences please have a look at other Sepia Saturday stories.

Grandma's Bible

Certainly in the spirit my maternal grandmother Antje Doelman (1892-1984) was a member of the Dutch Reformed Church, the prevailing religion in the areas of her roots. The Doelman family originates in the Maasland area which is situated west of Rotterdam. Her mother, Huibertje Aartje Barendregt (1867-1901) came from the island of Rozenburg where the family owned a farm called Brielzicht. Rozenburg is long since swallowed by the Port of Rotterdam's greedy need for more and more land. Only connoisseurs of local history may recognize certain remains of the island.

The Doelman-Barendregt family with my grandmother at the right.
Based on the activities of the photographer in Rotterdam, the date of death of Huibertje and the estimated age of Antje, the picture must have been made around 1899

My great-grandmother died on April 10, 1901 just 34 years old. Needless to say this made an everlasting impression on her husband but certainly also on her kids. Her eldest, my grandma, was nearly 9 years old...
One of the things that was very dear to her, was a Bible printed in 1870.

I believe it belonged to her mother Huibertje Aartje Barendregt. On one of the cover pages my grandmother wrote a few words in remembrance of her mother.

In remembrance of my beloved Mother Huibertje Aardje Barendregt Doelman. Departed 10 April 1901 in Rotterdam

Front page 

The Bible was published by the Dutch Bible Company (Nederlandsche Bijbel-Compagnie) both in Amsterdam and in Haarlem in 1870. The publisher stipulates that it has been printed in accordance with the current language and spelling. The original texts date from 1618 and 1619 when church leaders had a national meeting (synode nationaal) in Dordrecht. Including all Psalms, Hymns and the Catechism, there are 1733 pages in this Bible.
My grandma had yet another Bible with many remarks about her family written in it. But that is something for a future post.

De kop van Arij

Genealogie is goeddeels gebaseerd op papieren, op documenten die vaak digitaal tot ons komen. Doopregisters, aktes van de burgerlijke stand, bevolkingsregisters, trouwboekjes, huwelijkse bijlagen enz. enz. Ik noem dat voor het gemak maar even de twee-dimensionale zaken. Voorwerpen, 3D dus, komen een stuk minder vaak voor. De oorzaak ligt voor een goed deel in de kwetsbaarheid van zulke zaken. Een akte die op de grond valt, is nog steeds een akte. Een glas dat het zelfde lot beschoren is, ligt in scherven. Brand, overstroming en andere alles verwoestende "natuurlijke ellende" laat ik maar even buiten beschouwing.

De genoemde omstandigheden zijn er voor een belangrijk deel debet aan dat genealogen meestal goed in de papieren zitten (letterlijk) en veel minder goed in voorwerpen die aantoonbaar aan voorouders hebben toebehoord. Indien dat wel zo is, dan worden die voorwerpen gekoesterd en worden ze, zelfs wanneer ze afkomstig zijn van hele verre familieleden, gekoesterd alsof het de familiejuwelen betreft. En dat is natuurlijk terecht want dat zijn het ook, tastbare herinneringen aan voorouders. Zaken die ze waarschijnlijk in handen hebben gehad. En da's toch bijzonder.

Vaak is het lastig aan te tonen dat voorwerpen echt van een bepaalde voorouder zijn geweest. Familieverhalen over erfstukken en een aantoonbaar oud voorwerp geven vaak een plausibele aanwijzing dat iets van iemand geweest is, maar zeker is dat zelden. Tenzij een sieraad bv. in een boedel beschreven is of het is afgebeeld op een oude foto of schilderij. Dan mag je dat best als "bewijs" zien.

Er is echter een omstandigheid die nog meer zekerheid geeft over het oorspronkelijk eigendom van een voorouder . Dat is wanneer zijn of haar naam op het voorwerp is aangebracht. En zo'n voorwerp wil ik hier laten zien. Het is een zogenaamd geboortekopje. Het is vandaag op de kop af (no pun intended) 64.036 dagen oud en heeft toebehoord aan Arij Barendregt.

De tekst op het kopje (met bijbehorende schotel) luidt:

Arij Barendregt .AZ Geboren op Donderdag 12 Mei 1836

De kop en schotel verkeren nog in zeer redelijke staat. Het oortje is helaas niet meer en in het glazuur van de schotel zijn een paar haarscheurtjes zichtbaar. Het geheel heeft geen fabrieksmerk. De tekst is wel duidelijk. De afkorting 'AZ' wordt duidelijk wanneer je weet dat Arij's vader Adam heette. De afkorting betekent dus 'Adamszoon'. Tot zover het voorwerp maar wie was Arij?

Arij was de opa van mijn oma van moeders zijde, mijn betover-grootvader dus. Hij is geboren op het toenmalige eiland Rozenburg, aan de noordkant begrensd door de Nieuwe Waterweg en aan de andere kant door het Brielse meer. Na de oorlog is het eiland geleidelijk opgegaan in het Rotterdamse havenlandschap, met name het Botlekgebied en Europoort. Het dorp bestaat nog steeds en is nu deel van de gemeente Rotterdam. Het eiland genoot enige bekendheid door de aanwezigheid van het 900 hectare metende natuurreservaat De Beer. Daar zijn er nu nog welgeteld 12 van over. Met veel gevoel voor verhoudingen heet het reservaat nu de Kleine Beer.

Van mijn oma, Antje Doelman, weet ik wel dat Arij met vrouw en 4 kinderen op een boerderij op Rozenburg woonde. Althans, dat ver-telde ze altijd. Het merkwaardige is dat ik er nu pas achter kom dat Arij geen 4 maar 7 kinderen had! Vreemd idee hoor, dat ik nu meer weet dan oma ooit heeft geweten. Merkwaardig is dat trouwens niet want die 3 "onbekende" kinderen zijn allemaal overleden voordat oma in 1892 werd geboren. Omdat ook haar moeder, één van die 7, al in 1901 is overleden, heeft die dat kennelijk nooit aan mijn oma kunnen vertellen.

Al die kinderen heb ik digitaal gevonden in het Streekarchief Voorne-Putten en Rozenburg. Maar daar moet ik ook nog een keer echt naar toe. Want hoewel op het kopje staat dat Arij op 12 mei 1836 is geboren, moet dat volgens het archief 11 mei zijn. Ergens klopt er dus iets niet helemaal. Zal wel een tikfoutje zijn. Vader en moeder hebben het meestal in dit opzicht wel bij het rechte eind.

Hieronder een stamreeks die begint bij de vader van Arij.

Adam Barendregt (ca 1794-1864) x Jakoba Kleijwegt (ca 1805-?)

Arij Barendregt (1836-1911) x Meinsje Qualm (ca 1839-1894)

Huibertje Aartje Barendregt (1867-1901) x Pieter Doelman (1864-1942)

Antje Doelman (1892-1984) x Gerardus Theodorus de Langen (1888-1967)

Johanna Huberta de Langen (1917-heden) x Johannes Cornelis Miebies (1914-1945)

Peter André Theodoor Miebies (1944-heden) x Adriana Orie (1943-heden)

Het bovenstaande suggereert misschien dat dit de weg is die deze kop en schotel door de tijd heen hebben afgelegd, maar dat is niet zo. Ik heb het stel gekregen van een nicht van mijn moeder, Louise (Loekie) Huberta Doelman. Ik zal er goed voor zorgen!