Tuesday, 19 June 2018

Certaldo Alto

Gisteren een ritje gemaakt naar het 20 km verderop gelegen Certaldo. Het zou de geboortestad zijn van Giovanni (Jan) Boccaccio, de schrijver van de Decamerone. Het hoger gelegen deel, Certaldo Alto, is het meest bezienswaardig. Oude huizen, een kerk en fraaie uitzichten, maken een bezoek de moeite waard. Je kunt naar boven lopen maar dat is voor mijn gevoel in de zomer geen goed idee. Wij kiezen dus voor de funicolare, een woord dat mij eerst aan iets begraafplaatserigs deed denken. Maar het woord betekent letterlijk 'kabel'. Het is een kabelcabine die over een rail naar boven wordt getrokken. Een soort tandradbaan, maar dan anders.

Het spoor van de funicolare
De van vele emblemen voorziene kerkmuur
 
Doorkijkje in Certaldo Alto 
Hoewel vanuit het hooggelegen gedeelte van Certaldo van fraaie uitzichten genoten kan worden, doen de hoge temperaturen er geen goed aan. Er hangen dan zinderende luchten die de scherpte/diepte voor een goed deel wegnemen. Het is niet anders. Het nuttigen van een glaasje Vernaccia uit het naburige San Gimignano, vergoedt veel.
's Avonds nog een ritje naar de luchthaven van Florence om een gast op te halen en de dag was weer prettig gevuld.

Monday, 18 June 2018

Nervi - San Donato

Omdat het betalen voor ons diner op de 16e was mislukt (de credit card-verbinding was er niet of deed het niet of zoiets), zijn we eerst de 17e naar ons restaurant teruggegaan om onze schulden te voldoen. Gelukkig kan je in Italië nog gewoon bij een restaurant weggaan zonder te betalen (of af te wassen). Daarna nog wat van het uitzicht vanaf de boulevard genoten.


Vervolgens de rijk van tunnels voorziene E80 richting Livorno opgegaan. Op aangeven van Jan niet via Florence gereden (druk) maar de E80 aangehouden totdat we vlak voor Livorno de Fi-Pi-Li kruisen. Dat is de weg die Firenze, Pisa en Livorno verbindt. Via de afslag Ginestra Fiorentina komen we dan op de weg richting Siena en is de afslag naar San Donato snel gevonden. Italië telt vele San Donato's, daarom kent deze de toevoeging 'in Poggio'. Daarna zijn we snel waar we zijn willen en lonkt het zwembad. Een extra prettig idee nu de thermometer op 30 staat.


's Avonds kunnen we zelf weer constateren dat de pizza's nergens dunner zijn dan hier.
Con i nostri saluti.

Saturday, 16 June 2018

Fréjus - Nervi

Hoewel de autoroute/autostrada van Fréjus naar onze eindbestemming, zeker niet oninteressant is, kan je maar beter je ogen op de weg houden. Veel bochten, veel tunnels en ook veel Fransen/Italianen die, net als veel mensen in Nederland, geen idee meer hebben dat er tegenwoordig ook richtingaanwijzers in auto's zitten. Vanaf de laatste aire in Frankrijk, heb je een mooi, zij het wat wazig (warmte) uitzicht op Monaco.
Het is rustig op de weg en omstreeks 13.30 uur parkeren we bij het hotel in Nervi. Ooit was dit een vissersdorpje maar dat is inmiddels opgeslokt door grote buurman Genua. Vanuit onze hotelkamer hebben een fraai uitzicht op de omgeving.

Een deel van Nervi
Ons hotel ligt op 100 meter van de zee en, de waarheid gebiedt dit te melden, op iets minder meters van het treinstation. Maar je hoort ze nauwelijks, echt waar.

Nervi, geen strand, toch mooi
Voor vanavond hebben we al een restaurantje uitgezocht met vue mer, zoals dat (niet hier) heet. Dus in het onwaarschijnlijke geval dat het eten niet smaakt, genieten we toch van het uitzicht.
Tussen alle bedrijven door zien we nog wat flarden WK-voetbal, o.a. dat IJsland de Argentijnen op 1-1 houdt. Het wordt een interessant toernooi maar, zoals gezegd, het heeft dezer dagen niet onze primaire belangstelling. Onder het gebeier van de belendende kerk, ja ook dat nog, bereiden wij ons voor op de laatste etappe, morgen naar San Donato in Poggio.
Ciao!

Nyons - Fréjus

Nadat we onze schulden, 14 dagen verblijf in hotel Colombet, voldaan hebben, (gisteren) op weg naar het zuiden. Naarmate de reis vordert wordt de lucht strakker blauw en de temperaturen hoger. Dan leer je de zegeningen van de airco in de auto weer waarderen. Het is rustig op de weg en rond half  twee zijn we in Fréjus. Het hotel ligt op loopafstand van de haven. Hoewel Fréjus niet de status van Monaco heeft, liggen er toch veel luxueus uitziende jachten.

De haven van Fréjus met het gebouw van de havendienst
Ook 's avonds ziet het er aantrekkelijk uit.


Strakjes door naar Genua. Arrivederci!

Tuesday, 12 June 2018

Nyons - i.p.v. kaarten

Als toerist moet ik bekennen dat ik doende ben mij mede schuldig te maken aan de teloorgang van een hele industrie. Ik heb het over de ansichtkaart, ontstaan in een tijd dat het maken van vakantiekiekjes* nog geen gewoonte was. Vakanties trouwens ook niet.
Wij hebben toch jarenlang iedere vakantie ergens tussen de 20 en 40 kaarten naar de thuisblijvers gestuurd. En dan moest je ze natuurlijk wel kopen bij die winkels die ook postzegels (des timbres) verkochten. Later leerden we dat je in Frankrijk bij de zaken met het Presse-uithangbord moest zijn. Van die 20-40 kaarten is er deze vakantie nog welgeteld eentje (1) overgebleven... Vervolgens moet je dan op zoek om de ook hier bijna uit het straatbeeld verdwenen brievenbus te vinden.
Daarom hier maar een ode aan de prentbriefkaart. Ze zijn er nog wel wel maar voor hoe lang nog?


Ten bewijze dat we hier echt geweest zijn, hieronder een zelf genomen foto van het min of meer zelfde uitzicht vanaf de Pont Roman, dat ook hierboven te zien is. Zoek de overeenkomsten.


Vanmorgen was het hier lekker en zonnig weer. Maar het kan ook met bakken uit de hemel komen. Hieronder een video (2x klikken) van de plens water die we gisteren tijdens het diner in de Allée Manger mochten ervaren.


* Het woord 'kiekje' kent ook een leuke geschiedenis. Deze tot soortnaam verworden familienaam is afkomstig van de 19e eeuwse Joodse fotograaf Israël David Kiek. Die maakte in Leiden, enigszins tegen zijn zin, veel foto's van de heren studenten. Kennelijk zijn die foto's als kiekjes bekend geworden: snel gemaakte foto's, genomen in allerlei, zeker toen ongebruikelijke omstandigheden.
Op de afbeelding helemaal bovenaan dit blog is rechts het Haagse hotel Kiek zichtbaar. Het was gelegen op de hoek van de Wagenbrug en de Bierkade. Het stond onder rabbinaal toezicht en mocht zichzelf dus aanprijzen als een koosjer hotel waar het Joodse reizigers was toegestaan te verblijven. Ik heb het niet uitgezocht maar het is aannemelijk dat er familiebanden bestonden tussen hoteleigenaar Abraham Kiek en de Leidse fotograaf. Geheel ter zijde maar zeer toepasselijk, op het moment dat ik dit schrijf onweert het en zijn de flitsen niet van de lucht...

Monday, 11 June 2018

Carpentras

Vandaag is het qua weer een weinig toeristieke dag. M.a.w. het is bewolkt, heeft geregend en de temperatuur is rond de 20 graden. Reden genoeg om wat boodschappen te gaan doen bij Leclerc in Valreas, 14 km verderop. Leclerc is niet alleen goed om te tanken (vandaag € 1,516/ltr voor euro95), ze hebben ook een rijke verzameling autokaarten. Dus daarom de gelegenheid te baat genomen en een paar recente exemplaren van Frankrijk en Italië aangeschaft.

Tegen concurrerende prijzen gekocht bij Leclerc
Overigens, nog even terugkomen op de huidige weersgesteldheid. Van een Belgisch echtpaar hoorden wij dat een autochtoon uit Mirabel-aux-Baronnies beweert dat wanneer de top van de Mont Ventoux in wolken is gehuld, het weer drie dagen van slag is. Daar lijkt wel enige waarheid in te zitten. Gelukkig blijft de temperatuur op een aangenaam niveau.

Vanuit Valreas rijden we naar Carpentras. De reis gaat via de (bij ons) befaamde cave in Beaumes-de-Venise. Voor de zekerheid stoppen we er maar niet, al was het alleen maar omdat ze er daar niet voor terugdeinzen je ook 's morgens vroeg al een glaasje aan te bieden. En dat het lekker is, dat is ons al jaaaren bekend.
Carpentras oogt als een oude provinciestad van enige omvang. Maar wanneer je nakijkt hoeveel inwoners het heeft, dan blijken dat er net zoveel te zijn als in Castricum, zo'n 27.000. Desgevraagd zou ik dat zeker niet zo hebben ingeschat.

Straatje in Carpentras (in zwart/wit)
De Carpentrassiaanse variant van de Haagse Passage
En tot slot, want mag niet ontbreken, de kathedraal van Carpentras, de Saint Siffrein.

Geen gering kerkje voor een klein stadje
Terug naar Nyons via Vaison. Al met al een ritje van ruim 90 km.
Au revoir!


Sunday, 10 June 2018

Wat sfeertekening uit Nyons

Als je, zoals wij, regelmatig in Nyons rondloopt en daar wat kilometertjes aflegt, dan zie je wel het een en ander dat de moeite van het noemen/tonen waard is. Allemaal niet schokkend maar toch  leuk/fraai genoeg om hier ten tonele te voeren.
Als je kijkt naar de manier waarop tijdens Franse markten, maar ook bij Leclerc, vis geëtaleerd wordt, dan vind ik dat dat altijd op een zeer appetijtelijke manier gebeurt. Zo ook op de donderdagse markt hier in Nyons. Zeg nou zelf, zelfs mijn broer zou er trek in krijgen.

Les poissons de Nyons
Een stadspoort uit de 15e eeuw geeft een mooi avondlijk doorkijkje naar het centrum van Nyons, een rotonde waarop alle wegen uit de streek samenkomen.

De stadspoort uit de 15e eeuw

Aan deze kant van de poort begint het restauratieve deel van Nyons.


Dat gaat verder in een straatje dat wij voor het gemak de Allée Manger hebben gedoopt.

De Allée Manger
Ook het clubleven bloeit in Nyons. Maar een scrabbleclub kenden wij nog niet.


En of dit nu de manier is om te voorkomen dat er aangeplakt wordt ...


Tot slot de (hier) befaamde Romeinse Brug over de Eygues. Het is een video en ik hoop dat ie het (na 2x klikken) doet.


A tout à l'heure!

Tuesday, 5 June 2018

Vaison la Romaine - le marché

Elke dinsdag is er markt in het naburige Vaison, en niet zo'n kleintje ook. Het is zelfs de vraag wat er groter is, Vaison of de markt. Zo vroeg in het seizoen is de markt nog wel te doen, je kunt nog redelijk je eigen tempo lopen. Over een paar weken, dan spring je op en je wordt door de menigte van kraam naar kraam gedragen. een soort kraam surfing. Na een paar uur hadden we het wel weer gezien en zijn we teruggereden naar Nyons.

Zelfs in een provinciestadje als Nyons, zijn de effecten van het terrorisme zichtbaar. Bij een restaurant troffen we onderstaande waarschuwing aan.

Om veiligheidsredenen zijn rugzakken [...] verboden
Aan het eind van de middag werden we nog vergast op donkere wolken, onweer en een welhaast tropische regenbui. Bij de Romeinse brug in Nyons, zag dat er zo uit:

Onweer boven Nyons
Nog net op tijd zijn we een [Frans] Antilliaans restaurant binnengevlucht. Het interieur zag er fraai uit en de gerechten waren prima.

Het interieur van restaurant La Batida 




LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...