Berck Plage - Castricum

Ons hotel in Berck Plage

Fransen zijn heus geen kwaaie mensen, het is ook geen bijzonder lawaaiig volk. Maar het valt ons al jaren, en dus ook vanmorgen om een uur of 6 weer op, dat er een bepaald slag Fransen is dat er kennelijk lol in heeft om zo vroeg luidkeels met collega's in werkoverleg te treden. En dat bij voorkeur onder ons hotelraam. Meestal zijn het de mannen die de poubelles komen legen en dat gaat er dan niet zachtzinnig aan toe. Vanmorgen presteerden ze het om ook nog een half uur een dieselmotor te laten draaien. Maar los daarvan hebben we, onder invloed van het zeegeruis, heerlijk geslapen in Berck Plage.
Van de reis naar huis is weinig te vertellen. De enige opgave is altijd om via de slecht aangegeven Liefkenshoektunnel te rijden en niet per ongeluk via de Antwerpse Kennedytunnel. Maar door slechte ervaringen wijs geworden, weten we nu de juiste weg te vinden (na Zelzate op de A11 de R2 richting Rotterdam) en kunnen we de Antwerpse ringdrukte rechts laten liggen. Kort na 15.00 uur rijden we de Triade weer op. We zijn 22 dagen weg geweest en we hebben een prima vakantie achter de rug. Rest nog de samenvatting van deze reis en die komt er binnenkort aan. Ik wil graag alle lezers bedanken voor het al dan niet met regelmaat bekijken van ons blog. IJs en weder dienende zie ik jullie graag volgend jaar weer terug maar tot die tijd hoop ik nog wel wat andere verhalen te publiceren. Dus af en toe eens naar dit blog kijken kan geen kwaad. Tot dan!

De route van onze 2015-vakantie

Poitiers - Berck Plage

15 juni

Om 09.30 uur weer op pad, het is dievenweer. Aan regen geen gebrek. De TomTom is ingesteld op bestemming Tours/Le Mans, dan gaan we ieder geval in de goede richting Poitiers uit. Toch moet je met zo’n TomTom goed uitkijken. Hij leidt ons weer via allerlei sluipweggetjes terwijl we beter de hoofdweg naar Tours hadden kunnen aanhouden. Ook onderweg komt het met bakken uit de hemel. Afgelopen weekend is de befaamde 24 uur van Le Mans weer gehouden. Dat is in de dagen daarna op de wegen naar de ferries en de Kanaaltunnel goed merkbaar. Alle Engelse/Britse toeschouwers spoeden zich dan weer eilandwaarts in de meest fraaie racewagens. En dat spoeden moet je letterlijk nemen want de heren rijden niet bepaald langzaam. Ook de Franse gendarmerie weet dat en staat zo hier en daar langs de bekende routes een oogje in het zeil te houden. Bijgaand een foto door Jeanne (door de voorruit) genomen van een rood Brits vehikel van onduidelijke makelij.

Het plage van Berck Plage

Inmiddels hebben we ons einddoel verlegd naar Berck Plage en na zo’n 600 km karren en een dijk van een file in Rouan, komen we daar aan. Niet in de regen maar met een stralende zon en ruim 21 graden. Naar de kust gaan is dus een goede gok gebleken. We hebben een hotelkamer met vue mer. Maar dan moet je goede ogen hebben. Het is niet dat die hotelkamer niet aan zee ligt, het "probleem" zit 'm in het strand. Denken we hier in Castricum wel eens dat we grote stranden hebben, aan de Noordfranse kusten weten ze er ook wel raad mee (zie foto).
Inmiddels hebben we besloten ons jaarlijks bezoek aan De Panne (voor de francofielen onder de lezers: La Panne) te schrappen en morgen in één ruk(je) naar huis te rijden.

Vieux Boucau - Poitiers

Spelmoment Stade (wit) - Clermont,
geen sport voor mietjes

Op zondag over de autoroute naar Poitiers is vanuit VB een peulenschil: 400 km in bijna 4 uur. In VB scheen de zon nog een beetje maar na Bordeaux was het gedaan met het mooie deel van de dag. Het hoosde zelfs zo dat ook Fransen zich aan de regenlimiet van 110 km/u hielden. En dan regent het echt!
Vanmorgen afscheid van onze hotelier Francois genomen. Hij en zijn vrouw Virginie zijn prettige mensen die het hun gasten in het Frans, Engels en Spaans naar de zin proberen te maken. Nadat we hadden laten merken wel geïnteresseerd te zijn de Franse rugbyfinale tussen Stade Francais en Clermont Ferrand op tv te willen volgen, kregen we spontaan een glas appellikeur en een glas armagnac aangeboden als bijdrage in de feestvreugde. Overigens, Clermont Ferrand verloor voor de negende maal een finale...

Notre Dame la Grande

Tijdens al onze reizen waren we nog nooit in Poitiers. Maar dat gemis maken we nu goed. Het is dat het zondag is maar anders zou dit best wel eens een heel aardig stadje kunnen zijn om met een bezoek te vereren. Het oude centrum, grotendeels voetgangersgebied, ziet er heel aardig uit. Door de week zal er ongetwijfeld genoeg reuring zijn maar zelfs op zondag maakt het nog geen echt verlaten indruk zoals we dat bv ooit in Dreux hebben meegemaakt. Niettemin zal het nog een toer zijn een prettig restaurant te vinden. Wel hier een fraaie kerk, de Notre Dame la Grande, maar de keuken in dat soort gelegenheden laat doorgaans te wensen over.
Morgen weer verder noordwaarts met hopelijk wat beter weer.

Vieux Boucau - Le marché

Paella

Het is hier al eerder gezegd maar markten zijn voor dit soort toeristische dorpjes van groot belang. Gisteren, lekker weer maar nog niet vreselijk veel toeloop. Vandaag, nog steeds lekker weer (22 gr) en nu dreigt overbevolking. Het is wat je noemt gezellig druk. Er wordt voornamelijk Frans gesproken maar ook Spanjaarden, van net over de grens bij Irun, komen hier veel. Nederlanders zijn nog schaars. De uit België afkomstige groenteboer kennen we nog van vorige jaren. Ons hotelterras wordt al vroeg bevolkt door marktkooplieden voor hun kopje koffie en wat later door marktbezoekers voor al weer wat sterkers. Op de markt nemen de eetbare zaken, zoals overal, een prominente plaats in. We zijn onder de indruk van de grote schalen paella die smakelijk pruttelend op de afnemers staan te wachten.

Olijven in alle soorten en maten

Hoewel we hier niet in Nyons zijn, is er een ruim aanbod van olijven. Voor wie dacht dat er maar één soort/smaak olijf bestaat, die moet hier maar eens komen kijken en proeven.
Naast voedsel is ook de sector 'textiel' ruim vertegenwoordigd. Jeanne vergrijpt zich daar regelmatig aan maar vandaag niet. Mede daardoor kunnen we vanavond weer dineren :-)
In de namiddag trekken er wat donkere wolken binnen en een half uur later plenst het, en niet zo zuinig ook. De marktmensen hebben daar geen last meer van want die trekken zo rond 13.30 uur de tentstokken uit de marktkramen.
Volgende week donderdag is hier ook weer een Course Landaise met stierengevechten. Dat gaat hier gelukkig niet op z'n Spaans toe, de stier overleeft het namelijk altijd. Die wordt wel geprikkeld maar niet geprikt. Ik had het wel eens willen zien maar helaas.

Morgen gaan we definitief noordwaarts, maar eens zien waar we uitkomen.

Hieronder nog een paar foto's van hier aan het strand gevonden oesterschelpen. Bij de ene (r) kan je mooi zien uit hoeveel lagen zo'n schelp in de loop der tijd is opgebouwd. De andere is aangetast door het een of andere kalkachtig diertje.

Vieux-Boucau-les-Bains

12 juni
Vandaag is er aanleiding om de officiële naam van Vieux Boucau maar eens voluit in de titel te zetten. Want dachten we gisteren nog aan vertrekken, vandaag ziet de wereld er weer heel anders uit: de zon schijnt in VB. Daarom tijgen wij naar het strand voor een prettige wandeling, een soortgelijke lunch en een minstens even prettige "nazit". Veel wind is er niet, dus de vlieger blijft vooralsnog in z'n hoesje. Al met al een mooie dag met een aangename temperatuur (21 gr). En morgen? De tijd zal het leren. Hieronder een heel kort filmpje van een zwart krabbetje. Die waren ook naar het strand gekomen.
PS Het filmpje wil niet zo, daarom maar een foto van het beestje.

Vieux Boucau

Over vandaag valt niet veel te vertellen. Zwaar bewolkt, regen maar geen onaangename temperatuur (19 gr). Daarom vandaag in Soustons bij Leclerc boodschappen gedaan. O.a. een handig vierwegstekkertje gekocht dat ik bij ons nog niet gezien heb. 't Is niet echt een reden om naar zuidwest-Frankrijk te rijden maar toch :-) En elk jaar staan we weer versteld van de uitstalling verse vis in die hypermarché.
Daarna, op advies van Trudy en Ab, naar Messanges-Plage gereden om de lokale horeca te testen. Je zou denken dat we met dit weer de enigen zouden zijn. Mis, het laatste tafeltje was voor ons. Een lekkere salade gegeten en het (enige) tentje staat genoteerd voor een volgende gelegenheid.
Vanavond of morgenochtend zullen we besluiten wat we doen, hier blijven of een aantal noordwaartse kilometers maken.

Jeanne in zwart/witte outfit met bijpassende
paraplu in Messanges-Plage

Fleurance - Vieux Boucau

De inmiddels aangetaste assiette met schapenkaas,
serranoham en foie gras

Het kan niet alle dagen zonneschijn zijn. Dus daarom zal het vandaag wel regenen. En echt warm is het ook niet, 16-17 graden. Vast als voorbereiding op onze terugkeer??
Vanmorgen zijn we voor de laatste maal vertrokken uit Fleurance. Het is nou niet dat we met tranen in de ogen stonden maar het was toch een beetje weemoedig moment. We hebben daar in de afgelopen jaren zoveel fijne dagen bij Trudy en Ab doorgebracht. En nu het huis verkocht lijkt te zijn aan een nazaat van de componist van het Wilhelmus, is de kans maar heel klein dat we er ooit nog zullen komen. Het huis laten we dus achter ons, Trudy en Ab gelukkig niet, die zien we voor het eind van het jaar wel weer chez nous.
Vanuit de hotelbar, daar moet je geen al te imposante voorstelling van hebben, zien we nu toch een waterig zonnetje schijnen. Vooralsnog troosten wij ons met een glaasje rosé en een assiette met pittige lekkernijen. De boog kan immers niet altijd gespannen zijn. Voor de avond scoren we een aardig menuutje en de lokale TV voorspelt voor morgenochtend redelijk weer. En dan lokt het strand. Niet om te bakken maar om lekker een eind langs de vloed-/eblijn de wandelen. We zien er naar uit.