Fleurance

Ab en Jeanne hebben een sociaal contact

9 juni
Mardi is marktdag in Fleurance. Dat maakt van dit plaatsje, waar doorgaans weinig te doen is, een drukke bedoening incl. parkeerproblemen. Nou ja, problemen, je moet de auto nu een straat verder zetten dan je gewend was. Het centrum van Fleurance, waar de markt is, ziet er uit als een in de start gesmoorde kopie van Florence. Dat heeft niets met die twee namen te maken, in andere dorpjes hier zie je hetzelfde patroon: een centrumgebouw, waarin soms het gemeentehuis, en daar omheen een arcade. Die markt is geen "wereldmarkt" maar wel belangrijk voor het sociale leven, ook voor de ruim aanwezige Nederlanders die rond Fleurance leven en wonen.

Aux Vieux Pressoir

In de middag gaan we met onze gastvrouw en -heer lunchen in het nabije Caussens, in restaurant Aux Vieux Pressoir. Als je niet weet waar het ligt, vind je het nooit maar de locatie is absoluut schitterend. De kippen lopen er zo rond zonder het risico platgereden te worden.
In de avond, bij temperaturen van rond de 25 graden, toch wat bewolking. Er zit iets van een weersverandering aan te komen. Afijn, het is hoogst waarschijnlijk de laatste keer dat we hier zijn, het huis is na vele jaren zo goed als verkocht. Dus wij vertrekken met enige weemoed maar Trudy en Ab zien we in het najaar weer in Holland. Morgen op weg naar Vieux Boucau. Adieu Aux 4 Vents!

De kennelijk aan de pressoir ontsnapte kip

Jeanne voor het laatst zonnebadend in
Aux 4 Vents

Albi - Fleurance

8 juni

De buien zijn zichtbaar vanuit ons verblijf
in Fleurance. Maar daar blijft het ook bij.

Over deze dag is niet veel te melden. Rond de middag vertrokken uit Albi. De route gaat veelal over minder spectaculaire N-wegen maar op zo'n 50 km van Fleurance worden de wegen smaller en het glooiende landschap steeds fraaier. We zijn blij onze vrienden weer te zien en hebben alle gelegenheid weer bij te praten.
De onweersbui die ons gisteren in Albi verraste, kwam mogelijk wel hier vandaan. En ook nu weer veel donkere luchten plus buien, maar alleen in de verte. De temperaturen blijven hoog (28 gr).
Morgen gaan de dames naar de markt. En de mannen? Ach, die zien wel, die bekijken het vanaf een terrasje.

Castello d'Empuries - Albi

Jeanne keert Carcassonne de rug toe

Om 9 uur de familie achter ons gelaten. We hebben vier hele leuke en gezellige dagen gehad. Daarom dank aan de achterblijvers! De autoroute ligt er op deze zondag redelijk verlaten bij. De reden is simpel: het is nog vroeg en vrachtverkeer op zondag is verboden {m.u.v. o.a. aan bederf onderhevige goederen). Bij Narbonne verlaten we de A9 en gaan de A61 op, naar Toulouse. Onderweg komen we langs Carcassonne dat we uit de verte zien liggen. Daarna de A64 naar eindbestemming Albi. Was het in Spanje warm, hier ook: 27 graden C en nogal benauwd, zeker als je met koffers naar 2-hoog loopt te zeulen. Albi is gekend om z’n ik zou haast zeggen alle-Jezus-grote-kathedraal. Of ik het nou een fraai bouwwerk vind, daar ben ik nog niet achter maar imposant is ie. In de schaduw van de kerk, en daar is er dus genoeg van, drinken we wat fris om onze vochthuishouding weer op peil te brengen. Na een heerlijke douche in ons hotel zien we hoe op Roland Garros Wawrinka doende is Djokevic af te drogen. Wij volgen zijn voorbeeld en gaan weer op pad, de warme avond in.

Noodweer in Albi
(van onze verslaggever ter plaatse)

 In het buitenland behoren wij tot de groep ouderen die tegen etenstijd de menuborden van restaurants afstruinen. Restauranteigenaren moeten ons vaak met wanhoop gadeslaan. Staan mensen geïnteresseerd te kijken, lopen ze weer verder. Dag potentiële klant. Niettemin vinden wij iets dat ons aanstaat maar we zitten nog niet goed en wel, of Jeanne ziet achter mijn rug een onweersbui naderen. Als mijn richtingsgevoel mij niet bedriegt komt ie uit de richting van de Gers. Dus morgen in Fleurance ff checken hoe het met dat gevoel gesteld is. Niettemin houden we het tijdens de maaltijd droog (we zitten buiten) maar niettemin zijn er windvlagen en later wat verkoelende regen. Terug in ons hotel werken we dit blog bij en als de Wi-Fi meewerkt, dan leest u dit vanavond nog.

De kathedraal van Albi. Let op de mensen op
de trap om een indruk te krijgen van de
massaliteit van dit gebouw.

L'Escala

De pizzaparty in L'Escala

Op onze laatste dag hier werden we gefêteerd op een heerlijke pizza aan de andere kant van de baai waar Rosas aan ligt. L'Escala is ruim 20 km rijden hier vandaan. We kennen het nog wel van heel lang geleden en waarschijnlijk daarom is het voor ons geheel onherkenbaar geworden. Hoe dan ook, de pizza, het bier en de wijn waren prima in orde en de toetjes niet minder. Onze dank aan de familie en evenzeer bedankt voor de gezellige ontvangst. Morgen weer noordwestwaarts, in de richting van waarschijnlijk Albi en daarna Fleurance.

Het strand van LÉscala met Rosas op de achtergrond

Update 23.13 uur LT: Zojuist nog de Champions League finale aanschouwd en dat Barcelona gewonnen heeft is, te oordelen naar verweggetoeter en een verdwaalde vuurpijl, ook in deze omgeving doorgedrongen.

Riudarenas

5 juni

Casa Pequena

Vandaag doen we een tochtje naar Memory Lane. Vele vakanties brachten wij met de kinderen door in Kap's Casa Pequena in Riudarenas. Waar?? roepen de kenners van de Spaanse topografie. Zo’n 20 km onder Gerona en een tikkie oost van Santa Coloma de Farnes, dan weet u het wel. En daar waren we nu maar een 70 kilometer vandaan. Dus… inderdaad. Bovendien hadden we een vererende opdracht voor de aanschaf van autochtone Spaanse zeep en die vind je alleen nog maar in heeele kleine dorpjes. Dus al vroeg togen wij op pad om uit te vinden dat er op de N11 wel het één en ander veranderd was. Een tunneltje hier, een rotondetje daar plus de nodige bebouwing die we nog nooit gezien hadden. In de befaamde bocht van de N11, bij de afslag naar Mallorquines, hebben we met spijt moeten constateren dat de Tourist voor de eeuwigheid gesloten lijkt. Maar ook hier een rotonde. Riudarenas is nog redelijk het zelfde. Wel een beetje meer bebouwing en industrie maar de weg naar Casa Pequena (CP) is nog geheel in oude staat. De brug over de rio ligt er, zoals immer, geheel nutteloos bij want water ho maar. Het enige dat wij niet meer hebben kunnen terugvinden, was de boom waartegen we onze trouwe Citroën BX (PY-12-TY voor de kenners) total loss hebben gereden. Bij CP aangekomen troffen we Mary Jane die met een motorzaag doende was. Ze was aangenaam verrast ons te zien. Het zelfde gold mevr. Van Ditmar, inmiddels bijna 90, die Jeanne na al die jaren nog herkende. We werden onthaald op een versnapering en het verleden passeerde de revue. Om maar een paar personen te noemen: Pedro (3 jaar geleden overleden), Dolores, (idem, 2 jaar geleden), Roberto (ook vorig jaar) en de Zwitser, die de boerderij van tante Rosien kocht, is ook niet meer. La Brasa wel, maar nu gerund door de zoon van de postbode, en CP verbouwd. Ook het kerkje op de top van de berg is er nog steeds. Wanneer je de moeite neemt je eigen dekens en zo mee te nemen, dan mag je er zelfs blijven slapen. Veel dichter bij de hemel kan je bij leven niet komen. Een bezoek aan Santa Coloma werd ons ontraden. Druk, veel éénrichtingsverkeer en weinig parkeerplaatsen. Aldus ons bezoek aan het verleden. Het huis van de familie Kniphorst hebben we niet meer bezocht wetende dat we mevr. K. er niet zouden aantreffen. Maar ook aan haar en haar man Dick bewaren we de beste herinneringen. Op de terugweg bij de supermercado in Riudarenas de zeep gescoord dus Kap kan er weer voor jaren tegen.

Het kerkje waar wij ooit naartoe klommen

De renovatie van Casa Pequena

Castelló d'Empúries

4 juni

Het restaurant in Vilanova la Muga

Dat Marijke vandaag 69 wordt, dat houden we geheim. Bovendien is het haar niet aan te zien en verder gaat het niemand wat aan. De in onze koelkast gestalde verjaardagstaart wordt en petit commitee pikaan gemaakt en de overige honger wordt gestild in het nabij gelegen restaurant in Villanova la Muga. Magret de canard en een tongetje passeren de revue. Zo ook nog wat crème catalan en aanverwante calorierijke zaken. De Spaanse wijn valt zo in de smaak dat Gerard het niet kan laten een kartonnetje voor Jeanne aan te schaffen. Goeie vent, die Gerard. Bij elke slok zal aan ons verblijf hier gedacht worden. Na al deze inspanningen wordt de rest van de dag in aangename ledigheid doorgebracht en besloten met een wandeling langs het strand.

The beach boys and girls

Agde – Castelló d'Empúries

3 juni

Vanuit Agde is het goed 2 uur rijden naar onze Spaanse bestemming. Gerard heeft onze komst gedegen voorbereid. Het inchecken op camping Laguna verloopt als een speer en in vergelijking met het vorig jaar, betalen we € 18/nacht minder. Goeie vent, die Gerard. Of is het een gevolg van de crisis? Wie zal het zeggen. Het enige nadeel is hier dat het met de internetverbinding slecht gesteld is. Men vindt dat hier nog zo bijzonder dat er aanzienlijke bedragen voor gevraagd worden. Daarom moet ook dit blog nog even op publicatie wachten.

Door Marijke, Gerard, Sjaan en Willem worden we gastvrij ontvangen. Oude tijden herleven en oude koeien (=verhalen!) komen weer soepel uit de sloot. Kortom, het is gezellig en het diner (garnalen en zalm) streelt de tong. Morgen is Marijke jarig. Dat gaat gevierd worden in een lunchrijke omgeving dus vanavond maken we het niet laat.

PS Na de vakantie wordt de foto nog wat duidelijker gemaakt.